مرغدونی جزو دسته بازیهای دورهمی و خانوادگی قرار میگیره و مثل اکثر بازیهای دورهمی، سریعه، جذابه و پر از لحظات بامزه.
چیزی که مرغدونی برام جذاب میکنه، اینه که بردن بازی توش خیلی راحت بهنظر میاد، اما در واقع اصلاً کار راحتی نیست. شرط بردن توی این بازی اینه که باید سهتا از تخممرغهاتو تبدیل به جوجه کنی؛ همین!
کلاً چهارتا اکشن ساده هم بیشتر نداره؛ تخممرغ بذار، تخممرغای حریفاتو بردار، تخممرغای حریفاتو از بین ببر، تخممرغاتو تبدیل به جوجه کن.
با همین چهارتا اکشن ساده، کلی زدوخورد توی بازی اتفاق میافته و برندهٔ بازی تا لحظات آخر مشخص نیست. حتی ممکنه پیش بیاد که دوتا تخممرغ رو تبدیل به جوجه کرده باشید، پیشنیازهای جوجهکردن سومی رو هم داشته باشید، ولی تا آخر بازی نتونید این کارو بکنید و یکی دیگه زودتر این کارو بکنه.
البته اگه به این بازی به چشم یه بازی فیلِر نگاه کنید و در همین راستا ازش استفاده کنید، همیشه بازیکردنش بهتون مزه میده، اما اگه بخواید مدام بازیش کنید، فکر میکنم بهسرعت خستهکننده بشه.
این ویژگیِ مشترک خیلی از بازیهای دورهمیِ این سبکیه که خیلی زود تکراری میشن و دیگه مزهٔ سابق رو ندارن، اما با مدیریت درست، میشه برای مدتزمان زیادی ازشون لذت برد.
به قلم حمید مهدی زاده